اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٦ - عبدالباقی گنابادی تونی
امینیه» که در سال ١٢٢٢ق نوشته شده، به شماره ٢٩٦٩ موجود است.[١]
[از اوست:
ز گلبن تو نباشد گلی هوس ما را همین که غیر نچیند گل تو بس ما را]
میر عبدالباقی امامی*
میر عبدالباقی امامی، از شعرای اصفهان در قرن دهم هجری است. از مصاحبان و رفقای میر روزبهای صبری اصفهانی بوده و در شعر و شاعری طبعی خوش داشته است. این بیت از اوست:
تا به کی من چو ببوسم لب او را به خیال بود آزرده لبش چون نگرم روز وصال[٢]
سیّد عبدالباقی بختیاری*
سیّد عبدالباقی بختیاری، تعزیه خوان و خواننده مذهبی است، معین البکاء اصفهان، بختیاری و شیراز بود و از ردیف های موسیقی اطلاع کامل داشته و در عهد ناصرالدین شاه، تعزیه هایی را ترتیب می داده و به تربیت تعزیه خوان ها می پرداخته و در بعضی از آنها شبیه حضرت عباس می شده است.[٣]
عبدالباقی گنابادی تونی
عبدالباقی بن بدیع الزمان [گنابادی تونی]، از فضلای قرن یازدهم هجری و از شاگردان ملاّ محمّدتقی مجلسی است. [او در سال ١٠٥٦ق نسخه ای از «تهذیب
[١] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج١٠، ص١٨٦٨.
[٢] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، ص٢٥٥٧.
[٣] دانشنامه هنرمندان ایران و جهان اسلام، ص٣٧٧.