اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩٣ - سیّد علی محمّد مدرس
شیخ علی محمّد شوشتری
شیخ علی محمّد بن شیخ غلامحسین شوشتری، عالم زاهد از علمای اخیار [در اواخر دوره قاجاریّه] و از شاگردان حاج شیخ محمّدباقر نجفی بود. در ٨ شوال ١٣٣٦ق وفات یافته و جنب لسان الارض مدفون گردید.[١]
سیّد علی محمّد مدرس
حاج سیّد علی محمّد مدرس صادقی بن آقا سیّد محسن میر محمّد صادقی، شاعر و ادیب اصفهان در قرن چهاردهم هجری.
در ١٩ صفر ١٢٩٤ق در اصفهان متولّد شده و در این شهر تحصیلات خود را انجام داده و از بدو تأسیس تشکیلات دادگستری به عنوان وکیل به خدمت پرداخته و در عداد وکلای طراز اوّل دادگستری اصفهان قرار گرفت. گاهی شعر می گفت و «مدرس» تخلّص می کرد. او در یکی از مساجد اصفهان نماز جماعت را اقامه می نمود.
وی در پنج شنبه ١٩ ذیحجه الحرام ١٣٩٢ق وفات یافت و در تکیه میر محمّد صادقی ها [واقع در گلستان شهدای فعلی] در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
او تألیفاتی داشته که از آنها فقط «شرح دعای سمات» و «شرح دعای صباح» به چاپ رسیده است.[٢]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٢٩.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٤٠؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٦٤.