اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣٠ - عبداللّه اُشتُرجانی
قید حیات بود. از اوست:
عشق تو کجا و سر سودای قیامت با گرمی عشق تو چه پروای قیامت
در حشر چو من از ستمت ناله بر آرم معلوم شود بر همه غوغای قیامت[١]
عبداللّه معدانی
شمس الدّین عبداللّه بن شاکر بن ابوالمطهر معدانی اصفهانی، از علماء هندسه و نجوم در قرن ششم هجری است. در ادبیات و شعر فارسی و عربی دستی قوی داشت و در حدود ٥٧٠ق در اصفهان وفات یافت.[٢]
عبداللّه ضبّی
ابوالمظفر عبداللّه بن شبیب ضبّی مقری اصفهانی، [از دانشمندان علوم دین در قرن پنجم هجری] در اصفهان به تدریس قرائت و ایراد خطبه و وعظ مشغول بوده و به زهد و صلاح شهرت داشته است.[٣]
[روایات قرائت را از بسیاری از قاریان به خصوص ابراهیم بن محمّد لنبانی آموخته و ابوالقاسم هذلی و اسماعیل سراج و عبداللّه بن احمد خرقی نزد او قرائت را فرا گرفته اند.[٤] ]
عبداللّه اُشتُرجانی*
عبداللّه بن شعبان اُشتُرجانی لنجانی اصفهانی، از هنرمندان قرن نهم هجری است. خط
[١] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، ص٢٥٩٤.
[٢] تاریخ الحکماء، ص٣١١؛ گاهنامه، ١٣١٠ش.
[٣] مرآت الجنان، ج٣، ص٧٣.
[٤] غایه النّهایه، ج١، ص٤٢٢.