اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥٨ - علی برزگر دستگردی
علی اُسواری اصفهانی
ابوالحسن علی بن محمّد بن هیثم اُسواری اصفهانی، زاهد صوفی [از محدّثین و عرفای قرن پنجم هجری.] کثیر الحدیث بوده و از ابوبکر احمد نهردیری و دیگران نقل حدیث کرده و عبدالرّحمان بن محمّد و اسحاق بن عبدالوهاب بن منده از او روایت می کنند.
وی در سال ٤٣٧ق وفات یافته است.[١]
علی برزگر دستگردی
علی وحید دستگردی متخلّص به «برزگر» فرزند محمّد. متولّد ١٣١٦ش در دستگرد خیار از توابع اصفهان. عضو انجمن ادبی سرای سخنوران [و انجمن های ادبی: صائب، سعدی، حکیم نظامی، حافظ، خانه هنرمندان. از نوجوانی به سرودن شعر و حضور در مراسم تعزیه پرداخته و از راه کشاورزی امرار معاش کرده است.] از آثار او مجموعه شعر: ١. «خوشه ای از خرمن» در سال ١٣٥٤ش [٢. «بهارستان برزگر» در سال ١٣٧٨ش] به چاپ رسیده است. [«بهار آزادی» و «خوشه دیگر بهارستان» هم از کتاب های اوست.]
از اوست:
هر دل که شود ز نور ایمان زنده شک نیست که چون مهر شود تابنده
[١] معجم البلدان، ج١، ص٢٩١.