اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٣٢ - سیّد عبدالرّسول اعرجی
و به تحصیل پرداخت و در سامرا ساکن شد. او چون دیگران را با لفظ «اخوی» مخاطب قرار می داد، به شیخ عبدالرّسول اخوی شهرت یافته بود.]
سیّد عبدالرّسول بزمی اصفهانی
حاج سیّد عبدالرّسول شجره متخلّص به «بزمی» [فرزند حاج سیّد اسماعیل و از نوادگان «شجره، ذاکر اصفهانی»] شاعر عارف ادیب و واعظ. [در قرن چهاردهم هجری[ در سال ١٢٨٥ق در اصفهان متولّد شده، از غزل سرایان اصفهان و از اعضاء قدیمی و محترم انجمن ادبی شیدا بود. ارادت خدمت آقا میرزا عباس صابرعلی پاقلعه ای داشت. و علاوه بر فضل و ادب در علم تجوید و قرائت به سبک مرحوم محمّدعاصم کاشانی مهارت داشت و در شناخت آثار هنری خصوصا نقاشی صاحب نظر بود. در سال ١٣٥٥ق [١٢ آبان ١٣١٢ مطابق سنگ مزار او] وفات یافت و در تخت فولاد [تکیه آغاباشی] مدفون شد.
از اوست:
با یاد دوست سر به گریبان که می برد زین باغ برگ عیش به دامان که می برد
جز یاد غنچه دهنت ای گل مراد ما را به سیر باغ و گلستان که می برد[١]
سیّد عبدالرّسول اعرجی
سیّد عبدالرّسول بن حسن حسینی اعرجی عبیدلی اصفهانی، از فضلاء قرن دوازدهم
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢١٩؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٨٦ و ٨٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢٢٧؛ مکارم الآثار، ج٧، صص ٢٧٠٨ و ٢٧٠٩؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی؛ یادداشت های محقّق گرامی آقای حمید خلیلیان؛ بدایع و نوادر، ص٣١؛ سخنوران نامی معاصر ایران، ج٣، ص١٩١٧؛ دانشوران اصفهان: مخطوط؛ دانشنامه تخت فولاد، ج١، ص٣٠٢؛ تذکره الشعراء (عارفچه) ، ص٢٣.