اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣٣ - عبداللّه رنانی
طاوس بغدادی و ابوالمظفر سمعانی اجازه داشته است.
ابوسعد سمعانی گوید: «در جامع اصفهان وی را ملاقات کردم و جهت من اجازه ای نوشت.»[١]
عبداللّه رنانی
عبداللّه بن عاشور رِنانی اصفهانی، از مشاهیر خطاطان قرن دوازدهم و سیزدهم هجری است. بیشتر از یکصد قرآن غیر از کتب ادعیه و زیارات به خط زیبای خود نوشته و تا سال ١٢٣٨ق حیات داشته است.[٢]
[او به کثرت کتابت معروف است هیچ گاه از اصفهان بیرون نیامد ولی به اشاره فتحعلی شاه قاجار آثار گرانبهایی را به خط زیبای خود پدید آورد و نزد شاه فرستاد. نخستین اثری که در فهرست نسخ خطی به آن اشاره کرده اند به خط اوست: «قرآن مجید» است که در ٥ رجب ١٢٠١ق کتابت شده و قرآن سی و نهم اوست.[٣] ] آخرین قرآن به خط او مورخ ١٢٢٨ق است و در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می شود.[٤]
«رِنان» که امروز آن را «رهنان» می نویسند از دهات بلوک ماربین اصفهان است [که در سال های اخیر به شهر اصفهان پیوسته و یکی از محلّه های غرب آن شهر به شمار می رود.]
[١] التّحبیر، ج١، ص٣٧٦.
[٢] کارنامه بزرگان ایران، ص٢٣٩؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٩٥؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، صص ١٤٠ و ١٤١.
[٣] احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، صص ١٠٩١-١٠٩٣.
[٤] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج١٤، ص٤٠٤٧.