اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠٦ - میرزا عبداللطیف تنهای اصفهانی
کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است.[١] ]
عبداللطیف تبریزی
استاد عبداللطیف تبریزی، از زرگران هنرمند قرن دوازدهم هجری است. او از تبریزیان ساکن محلّه عباس آباد اصفهان بود. این تبریزی ها در فنون زرگری، زرکشی، شبکه کاری طلا و نقره، ملیله کاری و طراحی نقوش زیبا بر طلا و نقره به پیشرفت های زیادی دست یافته بودند. استاد عبداللطیف، بر روی در زیبا و نفیس مدرسه چهارباغ کارهای زرگری، نقاشی، منبّت، ملیله و قاب سازی نموده است و این در سال ١١٢٦ق در مدخل مدرسه چهارباغ اصفهان نصب شده است.[٢]
میرزا عبداللطیف تنهای اصفهانی
میرزا عبداللطیف اصفهانی پنجابی متخلّص به «تنها» شاعر ادیب در اوایل قرن دوازدهم هجری. خواهرزاده میرزا جلال اسیر اصفهانی است. در هندوستان ساکن بوده و حکومت پنجاب را داشته و به سال ١١١٦ق وفات یافته است. دیوان اشعارش در کتابخانه مجلس شورای ملّی است.[٣]
از اوست:
به جز ساغر چو موج باده کی گردد زبان من به رنگ از می مغز دارد استخوان من
[١] فهرست الفبائی رضوی، ص١٦١.
[٢] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص٦٩٢؛ بزرگان فرهنگ و تاریخ اصفهان: خطی.
[٣] الذریعه، ج٩، ص١٧٩؛ تذکره حسینی، ص٧٨؛ تذکره شمع انجمن، ص١٦٤؛ صحف ابراهیم، ص٩٠؛ تذکره نتایج الافکار، صص ١٢٨ و ١٢٩؛ کلمات الشعراء، ص٢٠؛ کاروان هند، ج١، صص ٢٥٥ و ٢٥٦.