اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦١٢ - سیّد علی اصغر برزانی
ای نکوهیده خوی بی فرهنگ همچو طبل تهی پر از آهنگ
هیچ دانی ز چیست سیم و زرت این همه حشمت و جلال و فرت
سیمت از اشک دیدگان من است زرت از خون طفلکان من است
صبحگاه آن که خوش به بستر ناز بوده ای با پری رخی دمساز
موسم دی به فصل تابستان بوده ام من به سوی دشت روان
شب و روزم گذشته با غم و رنج تا که حاصل مراشد این همه گنج
چون زنی مایه حیات تو راست اینقدر نخوت و غرور چراست
گر که خواهی که رستگار شوی بایدت نیک و راستکار شوی
نیست مردی و رسم دینداری که دلی را ز خود بیازاری
علی اصغر نجف آبادی
علی اصغر بن حاج محمّدحسن نجف آبادی [از کاتبان قرن سیزدهم هجری] در سال ١٢٢٥ق کتابت سه مُجَلَّد کتاب «تذکره الفقهاء» علاّمه حلّی را به خط نسخ به پایان رسانیده و نسخه به شماره های ٣٣٢٨ و ٣٣٢٩ و ٣٣٣٠ در کتابخانه مجلس شورای ملّی ایران موجود است.[١]
سیّد علی اصغر برزانی
آقا سیّد علی اصغر برزانی (مدرس نجفی) فرزند سیّد محمّدحسین حسینی برزانی، عالم فاضل زاهد، فقیه مجتهد محقّق [از علماء و مدرسین عالیقدر اصفهان در قرن چهاردهم هجری] در حدود سال ١٣١٠ق در اصفهان متولّد شده و نزد جمعی از علماء اصفهان از
[١] فهرست مجلس، ج١٠، بخش دوم، ص٨١٠.