اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٠٥ - میرزا عبدالرحیم کلباسی
(صاحب روضات) و حاج میرزا محمّدهاشم چهارسوقی بهره گرفت.[١] او سفری به مشهد مقدس نموده و سه سفر به عتبات عالیات نمود که در سفر سوم هفت سال آنجا به تحصیل مشغول شد.[٢]
اساتید او در عتبات میرزا حبیب اللّه رشتی[٣] ، میرزا حسین خلیلی، ملاّ محمّد ایروانی، ملاّ لطف اللّه مازندرانی حائری، میرزا ابوالقاسم طباطبائی نجفی و شیخ زین العابدین مازندرانی بوده اند[٤] و از برخی از اساتید خود اجازه گرفته است. سپس به اصفهان مراجعت نموده و به ارشاد مردم پرداخت. او در بیانات منبری تسلط شایانی داشت. در ١٠ سال آخر عمر به زهد و استغنا طی روزگار نموده و اموال خویش را بر فرزندانش تقسیم نمود. او خط نسخ را خوش می نوشت و اجزائی از قرآن مجید و کتاب «الفیه» را به خط زیبای خود نوشته بود.]
او در [عصر پنج شنبه] ٩ شعبان ١٣٣٥ق وفات یافته و در یکی از حجره های تکیه میرزا ابوالمعالی کلباسی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٥]
بر سنگ مرمر نفیس مزار میرزا عبدالرحیم که به خط ثلث نوشته شده است، این دو بیت در مادّه تاریخ وفات او بر روی سنگ نقر گردیده است:
عبدالرّحیم در بر ربّ رحیم رفت زاد معاد خویش ز قلب سلیم برد
دل در میانه آمد و تاریخ فوت شد عبدالرّحیم سر بجوار رحیم برد[٦]
کتب ذیل از اوست:
[١] خاندان کلباسی، ص٢١٥.
[٢] مکارم الآثار، ج٥، ص١٤٥٤.
[٣] نقباء البشر، ج٣، صص ١١٠٣ و ١١٠٤.
[٤] خاندان کلباسی، ص٢١٥؛ مشاهیر مزار علاّمه ابوالمعالی کلباسی، ص١٨٧.
[٥] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٤٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٢٦؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٦١.
[٦] مشاهیر مزار علاّمه ابوالمعالی کلباسی، ص١٩٠.