اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٤٣ - سیّد محمّدعلی موحّد ابطحی
میرزا رضی تبریزی، سیّد محمّد محقّق داماد، سیّد احمد خوانساری، سیّد محمّدرضا گلپایگانی، امام خمینی، شیخ عبدالنّبی عراقی، سیّد زین العابدین کاشانی به تحصیل فقه و اصول پرداخت و حکمت و فلسفه را از علاّمه طباطبائی، دکتر مهدی حائری یزدی و شیخ مهدی مازندرانی آموخت. و برخی دیگر از دروس هیأت را به طور خصوصی نزد علاّمه طباطبائی تلمّذ نمود.
آنگاه در سال ١٣٧٣ق در سن ٢٥ سالگی به نجف اشرف مهاجرت نمود و به مدت ٢١ سال در آن سرزمین مقدّس به تحصیل و تألیف و تحقیق و سپس تدریس درس خارج فقه و اصول و علم رجال مشغول شد. اساتید او در نجف اشرف عبارتند از حضرات آیات عظام: سیّد محسن حکیم، سیّد عبدالهادی شیرازی، سیّد جمال الدّین گلپایگانی، سیّد محمود شاهرودی و سیّد ابوالقاسم خوئی.
وی سرانجام در سال ١٣٩٤ق مجبور به بازگشت به ایران شد و در اصفهان ساکن گردید و به تدریس خارج فقه و اصول مشغول شد. در سال ١٤١٠ق به قم هجرت نمود و تا آخر عمر در آن مکان به درس و بحث و افاده پرداخت.
سرانجام آن عالم ربانی در شب ١٣ رجب سال ١٤٢٣ق پس از مدّتی بیماری، در بیمارستانی در تهران وفات یافته و پیکر او پس از تشییع در حسینیه ای که خود بنا نموده بود، در شهر قم مدفون گردید.
تألیفات او متجاوز از ١٤٠ رساله و کتاب است که از آن جمله است:
١. «تهذیب المقال» در شرح «رجال نجاشی» در بیش از ١٠ جلد که تنها ٥ جلد آن به طبع رسیده است.٢. «شرح وسائل الشیعه» که ٢ جلد آن به چاپ رسیده است.٣. «شرح رساله ابن غالب زراری» مطبوع٤. «تفسیر قرآن کریم» در چندین جلد٥. «شرح عروه الوثقی»٦. «هدایه العقول إلی شرح کفایه الاصول» در ٥ جلد٧. «الجامع الصحیح لاخبار الشیعه فی احکام الشّریعه» در چندین مُجَلَّد٨. «شرح