اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٧ - سیّد علی امامی
هند رفته است. سال وفات و محل دفن او معلوم نیست. به ظن نویسنده در صحن درب امام یا رواق آنجا مدفون شده است. و علم و روحانیّت تاکنون در خاندان و اعقاب او باقی است.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «تراجیح» در فقه، در چندین مجلد ٢. «ترجمه شرح اشارات» خواجه نصیرالدّین طوسی ٣. «هشت بهشت» که در آن کتاب های «من لا یحضره الفقیه»، «کافی»، «تهذیب»، «استبصار»، «اکمال الدین»، «امالی»، «علل الشّرایع» و «عیون اخبار الرضا» را به فارسی ترجمه و شرح کرده است. نسخه ای از این کتاب که فقط ترجمه و شرح «من لا یحضره الفقیه» را دارد به شماره ١٠٧ در کتابخانه وزیری یزد موجود است.[١] ٤. «ترجمه مصباح المتهجد»٥. «ترجمه مصباح» کفعمی٦. «ترجمه شفا» ابن سینا [که نسخه ای از آن به خط محمّدمعصوم بن محمّدباقر در سال ١٠٨٧ق کتابت شده و به شماره ٩٠٨١ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.[٢] ]٧. «ترجمه مهج الدّعوات» [٨. «جامع سلیمانی» به فارسی که آن را پس از «هشت بهشت»، تألیف کرده و نسخه ای از آن در کتابخانه سیّد رضا ابوالبرکات در اصفهان موجود است و در یکی از صفحات آن مهر بیضوی مؤلف: لا اله الا اللّه الحق المبین سیّد علی الحسینی» دیده می شود.[٣] ]
[١] زندگینامه علاّمه مجلسی، ج٢، صص ٦٢ و ٦٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٨١٧ و ٨١٨؛ اعیان الشیعه، ج٤١، ص٣١٠؛ الکواکب المنتشره، صص ٥٠٠-٥٠٢؛ فوائد الرضویه، ص٣٢٠؛ روضات الجنات، ج٤، ص٢٠٨؛ ریاض العلماء، ج٤، صص ١٨٦ و ١٨٧؛ الکنی و الالقاب، ج٢، ص٥٦؛ ریحانه الادب، ج١، ص١٧٣؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، صص ٤٤ و ٥٤؛ فهرست وزیری، ج١، ص١٣٩.
[٢] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج١٧، ص٢٨٨.
[٣] فهرست سه کتابخانه اصفهان، ص٦٧.