اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٨ - عباس مدینه ای
بیفزود «آه» و گفتا «لمعه» تاریخ: «دل مجنون ما شوریده تر بود»
١٣٦٧=٦+١٣٦١[١] ]
از اوست:
یک امشب آن صنم آفتاب رو اینجاست گر آفتاب نهان شد چه غم که او اینجاست
چگونه به شکر چنین نعمتی کنم ای دوست از آنکه به دل بودم آرزو اینجاست
عباس مدینه ای*
عباس مدینه ای، هنرمند توانای معاصر، در سال ١٣١٧ش در اصفهان متولّد شد. نواختن نی را از استاد حسین یاوری آموخت و نزد استاد علی ساغری نیز شاگردی کرد. صدای نی او صدایی خاص بود. او از کسی تقلید نمی کرد و سبک خاصی در نی نوازی داشت و سال ها با رادیو اصفهان و تهران همکاری نمود. او هنرمندی متواضع، آراسته و عاشق موسیقی بود. او به استخدام سازمان تأمین اجتماعی درآمد و به تهران رفت و مدتی بعد به اصفهان منتقل شد. امّا مجال هنرنمایی بیشتر را نیافت و در سال های جوانی عمر به سن ٣٨ سالگی در جمعه ٧ مرداد ١٣٥٤ش (مطابق ٢٩ رجب ١٣٩٥ق) از دنیا رفت و در تکیه جویباره ای ها در قبرستان تخت فولاد اصفهان مدفون شد. مادّه تاریخ وفاتش چنین است:
نایی طبع سال وفاتش چنین سرود: «نی تا ابد به ناله برای مدینهایست»[٢]
[١] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.
[٢] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.