اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٣ - مهندس علی محمودیان
ملاّ علی لنجانی (بهمن علی)
آخوند ملاّ علی لنجانی اصفهانی متخلّص به «بهمن» و ملقّب به «بهمن علی» [از عرفاء و علماء اواخر دوره قاجاریه.
در جوانی برای تحصیل به عتبات عالیات رفته و در نجف اشرف به اجتهاد نائل شد و سپس به سیاحت پرداخت] و به شیراز رسید و به «رحمت علی شاه» دست ارادت داد. پس از وفات او به «حاج محمّدکاظم سعادت علی شاه اصفهانی» پیوسته و به «بهمن علی» ملقّب شد. [پس از مهاجرت «سعادت علی شاه» جهت تعلیم فرزندانش همراه او راهی تهران شد. و پس از وفات مراد و شیخ خود، با حاج ملاّ سلطان محمّد گنابادی تجدید عهد کرد و] در زاویه حضرت عبدالعظیم در شهرری معتکف گردید و در ماه صفر ١٣٠٩ق وفات نمود و جنب مزار شیخ خود «سعادت علی شاه» مدفون شد.[١]
[این شعر از اوست:
گر ساکن میخانه و گر سوی کنشتیم ما دامن معشوق خود از دست نهشتیم
در کعبه و بتخانه و در دیر و کلیسا جز یار ندیدیم به هر جای که گشتیم
ما طالب اوییم که اندر تک و پوئیم گر قاعد بحریم و اگر سائر دشتیم[٢] ]
مهندس علی محمودیان*
مهندس علی محمودیان، از طراحان فرش و مرمّت گران نقاشی در عصر حاضر در سال ١٣٢٦ش در جونقان از توابع استان چهارمحال و بختیاری متولّد شد و پس از طی
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦٦٦ و ٦٦٧.
[٢] نابغه علم و عرفان، صص ٤٣٢-٤٣٥؛ طرائق الحقائق، ج٣، صص ٤٣٢ و ٤٣٣؛ شمس التّواریخ، صص ٨٣ و ٨٤.