اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠ - سیّد عَبّاد گلستانه
بن مندلت حدیث شنیده و ابراهیم بن ایوب و عقیل بن یحیی از او روایت می کنند.[١]
عامی اصفهانی*
عامی اصفهانی، از شعرای اصفهان در اوایل قرن یازدهم هجری. گرچه از عوام النّاس بود امّا در شعر و ادب ترقّی کرده بود. طبعی تنگ نظر و خسیس داشت و باوجود مکنت و ثروت فراوان، روزگار به عُسرت و سختی می گذراند. عاقبت برای تجارت به دکن هند رفته و چندی بعد به اردوی جهانگیر پادشاه پیوست اما مورد غضب پادشاه قرار گرفته و در سال ١٠٢٦ق در قلعه ای محبوس شده و به اندک روزی در آنجا وفات یافت. از اوست:
این زمزمه با تار دگر سنج، کزین بیش قانون دلم طاقت مضراب ندارد[٢]
سیّد عَبّاد گلستانه
سیّد مجدّالدین ابی الفضائل عبّاد بن احمد بن اسماعیل بن علی بن حسن بن شرفشاه گلستانه اصفهانی، [از فقهاء و محدّثین عالیقدر شیعه در قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری] در اصفهان منصب قضاوت داشته و معاصر علاّمه حلّی و سلطان محمّد خدابنده (اُلجایتو) بوده است.
کتاب های زیر از اوست:
١. «توضیح الوصول» در شرح «تهذیب الاصول» علاّمه حلّی، که در زمان حیات مؤلّف تهذیب و به خواهش شاگرد علاّمه و خودش، ابوالمحاسن محمود بن محمّد بن
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٣٦؛ طبقات المحدّثین، ج٢، صص ٢٠٤ و ٢٠٥؛ معجم البلدان، ج٥، ص١٣٢؛ راهنمای دانشوران، ج٣، ص١٦١.
[٢] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، ص٢٥٥٢.