اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٠١ - میرزا عبدالباقی طبیب اصفهانی
نجف اشرف می باشد.[١]
عبدالباقی حسینی اصفهانی
عبدالباقی بن حسین حسینی اصفهانی، [عالم فاضل جلیل، جامع معقول و منقول] از فضلای قرن دوازدهم هجری و متوفای حدود سال ١١٣١ق. مؤلف: ١. «ذخیره یوم المحشر فی شرح الباب الحادی عشر» به فارسی (تاریخ تألیف: پنج شنبه ١٢ ربیع الثّانی ١١٠٩ق) ٢. «شرح باب حادی عشر»، به عربی. این دو نسخه به خط مؤلف به شماره ٣٧٠٨ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٢] [٣. «القیود الوافیه» در شرح «کافیه» و «وافیه»٤. «حاشیه حاشیه خفری بر شرح تجرید» که در سال ١١٣٠ق تألیف شده است.[٣] ]
میرزا عبدالباقی طبیب اصفهانی
میرزا عبدالباقی موسوی طبیب اصفهانی فرزند میرزا محمّدرحیم حکیم باشی بن میرزا محمّدباقر بن میرزا رضا بزرگ بن حکیم احمد بن حکیم سلمان موسوی اصفهانی. شاعر ادیب در قرن دوازدهم هجری. از سلسله سادات حکیم سلمانی است که اصل آنها از جهرم فارس بوده و نسب سادات شاپورآباد اصفهان نیز به حکیم سلمان می رسد.
در سال ١١٢٧ق در اصفهان متولّد شده و پدرش به دستور افاغنه در سال ١١٣٧ق کشته شده است. طبیب اصفهانی در طبابت، ماهر و حاذق بوده و در رکاب نادرشاه به عنوان حکیم باشی و ندیم او به هند رفته و در آنجا با علیقلی خان لگزی متخلّص به
[١] الکرام البرره، ج٢، ص٦٩٨؛ الذریعه، ج١، ص١٥٧؛ بیان المفاخر، ج١، صص ٣٣٤ و ٣٣٥.
[٢] فهرست مرعشی، ج١٠، ص١٠٨.
[٣] تراجم الرّجال، ج١، ص٢٦٧.