اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٥ - حاج عبدالقادر عاشق آبادی
عبدالقادر معلّم اصفهانی
ابوالغنائم عبدالقادر بن محمّد بن شجاع بن محمّد بن علی بن ابراهیم معلّم اصفهانی ] از محدّثین عامّه اصفهان در قرن ششم هجری] پدرش از اهالی «لفتوان» اصفهان است. خود او از: عبدالواحد بن محمّد بن احمد بن هیثم و شتج، ابی الحسین علی بن هاشم بن طاهر بن علی طباطبائی، ابوعبداللّه هیثم بن محمّد بن هفیم سلمی و غیره استماع حدیث کرده و در سال ٥٣١ق ابوسعد سمعانی از او در خدمت پدرش استماع حدیث کرده است.[١]
میرزا عبدالقادر تونی
میرزا عبدالقادر تونی خراسانی اصفهانی، از شعراء و ادبای قرن یازدهم هجری. از بزرگان ناحیه «تون» خراسان بوده و مدّتی وزیر آنجا بود. در حدود سال ١٠٧٨ق به اصفهان آمده و چون پسرش را به داشتن آلات و ادوات سحر متهم نموده و کور کردند، او هم از غصه و اندوه در اصفهان وفات یافت.
مثنوی «فتح نامه قندهار» که جهت شاه عباس دوم سروده و «دیوان اشعار» از آثار اوست.[٢]
حاج عبدالقادر عاشق آبادی
حاج عبدالقادر عاشق آبادی، عارف کامل، از مشایخ صوفیه [در قرن دوازدهم
[١] التّحبیر، ج١، ص٤٧١.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ١٥٠-١٥٣؛ الذریعه، ج٩، ص٦٩١ و ج١٦، ص١٠٩ و ج١٩، ص٢١٩.