اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٤٧ - میرزا عبدالحسین حکیم اردستانی
«عبدالحسین طیّب عالم شد از جهان ساکن شده بمینوی وادی جاودان» ١٤١٢
«طیّب که بود عبد حسین و علی و آل همچون حسین شد بمحرم از این جهان» ١٣٧٠]
میرزا عبدالحسین خوشنویس هرندی
میرزا عبدالحسین خوشنویس فرزند حاج میرزا محمّدتقی بن حاج محمّدحسین نایب الصّدر بن آقا محمّدجعفر بن حاج ملاّ مهدی بن حاج محمّد ظهیر بن حاج محمّدسمیع هرندی اصفهانی، [از خوشنویسان اواخر دوره قاجار و]از اساتید فنّ خط بوده و در سال ١٢٥٣ متولّد و در ١٣٢٦ق وفات یافته، و در بقعه سر قبر آقای اصفهان مدفون شد.[١]
میرزا عبدالحسین حکیم اردستانی*
میرزا عبدالحسین معروف به «حکیم» فرزند حاج میرزا تقی بن میرزا محمّدحسین (شیخ الاسلام) اردستانی زواره ای، از فضلاء و هنرمندان اردستان و از سادات محلّه رامیان بود. او علاوه بر طب در نوشتن انواع خطوط خصوصا شکسته استاد بود و حتّی این هنر را بر طبابت ترجیح می داد. نمونه خط او در یک نسخه خطی «دیوان حافظ» نزد فرزندش دکتر سیّد مسیح جلوه موجود بوده است.
او در ٥ اسفند ١٢٨٧ (مطابق با سال ١٣٢٧ق) در اردستان وفات یافته و در قبرستان محلّه رامیان به خاک سپرده شد.[٢]
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١١٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٤٥؛ مزارات اصفهان، ص٥١؛ مکارم الآثار، ج٤، ص١٤٣٢.
[٢] اردستان نامه، ج١، ص٥٠١.