اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٩٨ - عبدالرّحمان دارگانی اصفهانی
نیشابور است. مؤلفین از او به عنوان «امامٌ ورعٌ جامع بین العلم و الزهد» یاد کرده اند.
سَلمونی به کرمان مهاجرت کرده، سپس به اصفهان آمده و در «مدینه» (شهرستان) جی در سال ٥٣٠ق وفات یافته است. او از ابومنصور کراعی و ابونصر عبدالرحیم بن ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری روایت می کند.[١]
عبدالرّحمان رازی*
ابویحیی عبدالرّحمان بن محمّد بن سلم رازی، از راویان و حفّاظ حدیث در قرن سوم هجری است. امام جامع اصفهان بوده و کتاب های «مسند» و «تفسیر» را نوشته است.
از سهل بن عثمان و عبدالعزیز بن یحیی و حسین بن عیسی زهری و طبقه ایشان روایت نموده و ابواحمد عسال، حافظ ابوالشیخ اصفهانی و طبرانی و دیگران از او نقل حدیث کرده اند. وفاتش در سال ٢٦١ق واقع شد.[٢]
عبدالرّحمان دارگانی اصفهانی
ابومسلم عبدالرّحمان بن محمّد بن مسلم دارگانی اصفهانی [از محدّثین عامّه اصفهان در قرن ششم هجری] از ابوبکر احمد بن فضل باطرقانی حدیث شنیده و جهت ابوسعد سمعانی اجازه نوشته است.
مصحح «التّحبیر» در پاورقی گوید: «دارکان» یکی از قرای مرو است. نویسنده [سیّد مصلح الدّین مهدوی] گوید: «دارکان» یا «دارجان» از قرای لنجان اصفهان است و تاکنون به همین اسم مشهور است.[٣]
[١] التّحبیر، ج١، ص١١٣؛ ترجمه رساله قشریه، ص٥٨.
[٢] طبقات المفسّرین، ج١، ص٢٨٢؛ طبقات المحدّثین باصبهان، ج٤، ص٢٢٢؛ ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١١٢.
[٣] التّحبیر، ج١، ص٤١٢.