اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٦٩ - میرزا عبدالحسین صنیع همایون
مشغول شد و روزنامه «سپنتا» را منتشر کرد.
مزار او در حاشیه خیابان آب دویست و پنجاه و مقابل مصلای تخت فولاد است.[١] ]
از اوست:
شتاب دارد و یار از کنار می گذرد ببین که عمر عجب برق وار می گذرد
گرفته شاخ شکوفه به دست و می گوید پیاله گیر که فصل بهار می گذرد
تو خواب نازی و پروین و ماه می دانند چه ها به عاشق شب زنده دار می گذرد
میرزا عبدالحسین صنیع همایون
میرزا عبدالحسین صنیع همایون [فرزند آقا محمّدکاظم نقاش فرزند آقانجف اصفهانی]، نقاش و قلمدان ساز هنرمند قرن چهاردهم هجری. [در صورت سازی و منظره استاد بوده و قلمدان ها و تابلوهای زیادی را با نقاشی های استادانه خود مزیّن می کرده است او سال ها در کارگاه خود واقع در بالاخانه کاروانسرای حاج علینقی (جنب دروازه اشرف) در بازار بزرگ اصفهان به فعالیّت هنری مشغول بوده و جمعی از هنرمندان از جمله شکراللّه صنیع زاده از او تعلیم می گرفته اند. لقب «صنیع همایون» را مظفرالدّین شاه قاجار به او عطا کرد.]
صنیع همایون در روز سه شنبه ١٢ محرم ١٣٤١ق [در سن متجاوز از هفتاد سالگی[ وفات یافته و در تکیه شهشهانی واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٢]
[١] تاریخ جراید و مجلات ایران، ج٢، صص ٣٠٠-٣٠٢؛ الذریعه، ج٩، ص٤٢٩؛ سخنوران نامی معاصر ایران، ج٣، صص ١٧٣٢-١٧٣٥؛ اثرآفرینان، ج٣، صص ٢١٨ و ٢١٩؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٣، صص ٧٣٤ و ٧٣٥؛ دانشمندان و سخن سرایان فارس، ج٣، صص ٥٢ و ٥٣؛ روزنامه بهار: سال اوّل، شماره ١٨، سه شنبه ١٠ خرداد ١٣٧٩، ص٨.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص١٠٢٣؛ دیوان طرب، ص٨٢؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٥٥؛ فصلنامه وقف میراث جاویدان، شماره ١٩ و ٢٠، پاییز و زمستان ١٣٧٦، ص٢٣٢؛ هنر قلمدان، صص ١٥٧ و ١٥٨؛ تاریخ اصفهان (هنرمندان) ، صص ٣٣٥ و ٣٣٦؛ دائره المعارف هنر، ص٣٥٤.