اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٣ - میرزا عباس پاقلعه ای
کرده و در سال ٣٢٠ق وفات یافته است.[١]
عباس جُلَکی اصفهانی
ابوالفضل عباس بن ولید بن مِرداس جُلَکی اصفهانی [از محدّثین عامّه در قرن سوم هجری] از ابوالعباس احمد بن یونس بن مسیّب ضبی، اصرم بن حوشب، قتیبه بن مهران آزادانی و قاسم بن حَکَم عُرَنی روایت کرده است.[٢]
[«جُلَک» از دهات قدیمی اصفهان بوده ولی اکنون اطلاعی از آن در دست نیست.]
میرزا عباس پاقلعه ای
آقا میرزا عباس پاقلعه ای (صابرعلی شاه سوم) فرزند میر محمّدهادی (هادی علی شاه) بن حاج میرزا محمّد حسینی خاتون آبادی، عارف کامل [در قرن چهاردهم هجری در اصفهان متولّد شده و مراحل سیر و سلوک را نزد پدر که از مشایخ نعمت اللهی پاقلعه اصفهان بود طی کرد و پس از وفات میر محمّد اسماعیل (صابر علی شاه دوم) از طرف «وفاعلی شاه» به لقب «صابرعلی» ملقّب و ارشاد سالکان و طالبان به او محوّل شد. او حدود ٢٧ سال در منطقه اصفهان شیخ طریقت نعمت اللهی شمرده می شد و بسیاری از سالکان طریق عرفان از مریدان او بودند.[٣] ]
او در حسن سلوک و بسط ید و اخلاق و ملکات فاضله از بسیاری از معاصرین ممتاز بود و سرانجام در سه شنبه ٥ ربیع الاوّل ١٣٥٠ق در اصفهان وفات یافته و در تکیه
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٤٢؛ طبقات المحدّثین، ج٤، صص ٣١٨ و ٣١٩؛ معجم الادباء، ج٨، ص٢٤٠.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٤٠؛ اللباب، ج١، ص٢٨٧.
[٣] گلستان جاوید، صص ١١٠ و ١١١.