اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٥٤ - میرزا علیرضا صفای قائنی
سیّد علیرضا مرعشی
سیّد علیرضا بن سیّد اسداللّه مرعشی حسینی، از فضلاء اصفهان در قرن دوازدهم هجری. یادداشت ملکیّت او بر کتاب «مختصر النّافع» محقّق حلّی در رجب ١١٩١ق مشاهده می شود. نسخه به شماره ٦٥٣١ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[١]
میرزا علیرضا صفای قائنی*
میرزا علیرضا بن میرزا محمّداسماعیل حسینی قائنی، ادیب شاعر و طبیب حاذق، از دانشوران اواخر دوره قاجاریه.
در اصفهان به تحصیل پرداخت و در علم و ادب، حکمت و طب مهارتی به سزا یافت. او علاوه بر طبابت، شعر نیز می سرود و «صفا» تخلّص می کرد و در انجمن های ادبی اصفهان از جمله انجمن ابوالفقراء شرکت داشت. غزل را نیکو می سرود. خط خوشی داشت و نستعلیق و شکسته را خوش می نوشت و در نقاشی صاحب ذوق بود.
وی سرانجام در شنبه ٢٤ ربیع الاوّل ١٣١٣ق وفات یافته و در تکیه میرزا رفیعا واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. مزار او پس از احداث فرودگاه قدیم اصفهان از بین رفت.
وی برای نسخه ای از «مثنوی معنوی» که برادرش میرزا محمّدعلی قائنی آن را کتابت نموده بود، نقاشی هایی را کشیده است. دیوان اشعار او به خط نستعلیق و شکسته خوش خود او که در سال ١٣٠٨ق کتابت شده در کتابخانه «سلطان القرائی» در تبریز موجود
[١] فهرست مرعشی، ج١٧، ص١١٦.