اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٨ - میرزا عبدالوهاب گلشن ایران پور
در خط نسخ مهارت داشتند، خط نستعلیق را مشق کرد.[١] او مؤسس مدرسه اتحادیه در اصفهان است.[٢] ]
عبدالوهاب اصفهانی
عبدالوهاب بن محمّدحسین اصفهانی [خوشنویس خط نستعلیق و شکسته در قرن سیزدهم هجری] در ٥ شعبان ١٢٥٧ق «دیوان حکیم سوزنی سمرقندی» را به خط شکسته نستعلیق نوشته و کتاب ضمن مجموعه شماره ٤٠٩٩ در کتابخانه مجلس شورای ملّی ایران موجود است.[٣]
[در تذکره ممیز، نسخه شماره ٩٠٤ کتابخانه مجلس شورای اسلامی می نویسد: «اشعر: نامش میرزا عبدالوهاب، اصلش اصفهانی. همه عمر را به کتابت مشغول بود سنه ١٢٥٨ در تبریز با او ملاقات شد. قریب به سی و پنج از عمرش گذشته مردی درویش...»[٤]
احتمالاً این عبدالوهاب اشعر همان عبدالوهاب اصفهانی فوق الذّکر بوده است. واللّه اعلم]
میرزا عبدالوهاب گلشن ایران پور
میرزا عبدالوهاب ایران پور متخلّص به «گلشن» فرزند حاج محمّدحسین بن حاج محمّدعلی اردکانی. شاعر و ادیب نویسنده در قرن چهاردهم هجری در ماه رجب ١٢٩٦ق در اردکان یزد متولّد شده و در ٨ سالگی به اصفهان منتقل شده و نزد فضلای آن
[١] تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، صص ٨٩، ٩٠ و ١٠٨.
[٢] تاریخ فرهنگ اصفهان، ص١٦٨.
[٣] فهرست مجلس، ج١١، ص٩٦.
[٤] تذکره مُمَیّز: مخطوط، ص٩٧.