اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٦ - میرزا عبدالحسین قیصر بیدآبادی
میرزا عبدالحسین سمسارزاده
حاج میرزا عبدالحسین سمسارزاده فرزند حاج محمّدمهدی سمسار اصفهانی، بازرگان نیکوکار و [معاصر که سرمایه خود را صرف ترویج علم و تبلیغ شریعت نموده و] به همت او کتاب های: «ترتیب التهذیب»، «جواهر الاخلاق»، «حجه الاسلام» در شرح «شرایع الاسلام» و «منتخب مفاتیح الجنان» به طبع رسیده است.
مشارٌ الیه در شعبان سال ١٤٠٩ق وفات یافته در بقعه تکیه مرحوم تویسرکانی [در تخت فولاد اصفهان] مدفون گردید.[١]
میرزا عبدالحسین قیصر بیدآبادی
میرزا عبدالحسین قیصر بن نواب میرزا مهدی قزلباش اصفهانی شاعر ادیب، از سخنوران قرن سیزدهم هجری و از احفاد صفویه است. مدت ١٤ سال سیاحت کرده و خدمت بزرگان رسیده است. از انواع علوم با بهره بوده و غزل و قصیده را خوب می گفته است. در محلّه بیدآباد اصفهان ساکن بوده و تا سال ١٢٨٠ق حیات داشته است.
از اوست:
ز گیسوی تو تاری وام کردند به عالم صد هزاران دام کردند
نثار اندر رهت عشاق دلخون سر و جان را به اوّل گام کردند[٢]
[١] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٠٠.
[٢] تذکره حدیقه الشعراء، ج٢، ص١٤٤٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٦٩؛ مخزن الادب راجی: خطّی.