اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٢ - عباس غازی اصفهانی
عباس کاظمی
عباس کاظمی کبوترآبادی فرزند محمّدصادق، شاعر و ادیب و موسیقی دان معاصر اصفهان. در سال ١٣١٠ش در اصفهان متولّد شده [و از نوجوانی به شعر و موسیقی روی آورد. او نی را از استاد حسین یاوری و آواز را از میرزا علی قاری آموخت و در کنار آن به فراگیری ردیف ها و گوشه های موسیقی ایرانی پرداخت.] گاهی نیز شعر می سرود. [او در ١٥ فروردین ١٣٨١ وفات یافته و در قطعه نام آوران در گورستان باغ رضوان اصفهان مدفون شد.]
از اوست:
دوش از میخانه دل عزمش سوی گلزار بود جام بر کف مست و شیدا با بُتی عیّار بود
بلبلی را دید بر شاخ گلی مسکین صفت بینوا اندر درونش ناله های زار بود[١]
عباس غازی اصفهانی*
عباس غازی اصفهانی، فرزند صفرعلی، هنرمند موسیقی دان معاصر در سال ١٢٩٩ش در اصفهان متولّد شد. در جوانی به فراگیری موسیقی و نواختن نی پرداخت و از اساتید فن خصوصا استاد حسین یاوری بهره برد. وی با هنرمندانی چون اصغر سامع، عباس مدینه ای و نکوزاده همکاری داشت. استاد غازی علاوه بر نواختن نی، گوشه ها و ردیف های موسیقی ایرانی را خوب می شناخت و در سرودن شعر، خوشنویسی و عتیقه شناسی مهارت به سزایی داشت.[٢] وی در روز ١٧ اسفندماه ١٣٨٥ش بدرود
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٣٨٥؛ تذکره شاعران نانوا، ص٣٢١؛ چهره افروختگان خطه زنده رود، ص١٤٦.
[٢] چهره افروختگان خطه زنده رود، ص١٤٤.