اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٠٦ - سیّد علی طبیب (فتّاح)
معاش او را نمی کرد در بخش رادیولوژی بیمارستان کازرونی اصفهان استخدام شد. در سال ١٣٣٣ش به تهران مهاجرت کرد و به استخدام رادیولوژی بیمارستان راه آهن درآمد و دوره آموزشی رادیولوژی را در ٢ سال طی کرد. او در سال ١٣٥٤ش بازنشسته شد. او در کنار فعالیت های روزانه به مشق خط پرداخت و نزد استاد علی اکبر کاوه به تکمیل خط مشغول شد و از سبک استاد خود پیروی کرد و در خط نستعلیق از خفی تا جلّی تبحّر فراوانی به دست آورد. او در خوشنویسی درجه استادی داشت و در اواخر در انجمن خوشنویسان تدریس می کرد.
وی سرانجام در ٣٠ خرداد ١٣٨٢ش درگذشت.
این آثار از نمونه خطوط زیبای اوست:
١. کتابت «عشق مولانا» تألیف: فرح انتظام٢. کتابت «دعای کمیل» با ترجمه منظوم، نوشته: غلامرضا دبیران٣. کتابت «دعای صباح» ترجمه و تفسیر: مدرس فتحی٤. کتابت «ترجمه منظوم حدیث شریف کساء»٥. کتابت مقدمه «اطلس خط»٦. خوشنویسی در ورودی حرم مطهر حضرت عبدالعظیم علیه السلام٧. خوشنویسی در مدخل حسینیّه کربلایی ها در گلوبندک تهران و خوشنویسی تابلو زیارت وارث که داخل حسینیّه نصب شد.٨. کتیبه زیر گنبد مسجد جامع نارمک٩. کتیبه مسجد شفای تهران١٠. کتیبه مسجد عباس آباد (کازرونی) اصفهان ١١. کتیبه سنگ مزار آقا محمّدحسین مذَّهب (نیای مادری او) واقع در تکیه مادر شاهزاده در تخت فولاد اصفهان.[١]
سیّد علی طبیب (فتّاح)*
میرزا سیّد علی طبیب فرزند سیّد محمّدجعفر، از اطبّاء حاذق و متبحّر قرن چهاردهم
[١] فرهنگ ناموران معاصر ایران، ج٢، صص ٦٤ و ٦٥؛ تذکره خوشنویسان معاصر، صص ١٩٠-١٩٤؛ روزنامه جوان، شماره ١٢٢٢: اوّل تیر ١٣٨٢ش، ص١٢.