اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٢٦ - ملاّ عبداللّه بروجردی
عبداللّه رازانی لنجانی
ابومحمّد عبداللّه بن خالد بن محمّد بن رستم رازانی [از محدّثین عامّه اصفهان قرن چهارم هجری] در شهر «خان» لنجان ساکن بوده و از محمّد بن اسماعیل صائغ و عبداللّه بن احمد بن ابی مسرّه (معروف به «ابن اَبی مَسرّه») روایت می کند و ابوبکر احمد بن محمّد بن احمد بن جعفر قصّار حافظ ابونعیم اصفهانی و ابوبکر عبدالعزیز بن احمد بن علی تاجر (آدمی) اصفهانی از او نقل حدیث کرده اند.[١]
[ظاهرا «رازان» از توابع لنجان بوده و آن را نباید با «راران» از دهات جی اصفهان اشتباه گرفت. «خان» از معروف ترین شهرهای لنجان قبل از حمله مغول بوده و امروزه به «خولنجان» معروف است. قلعه «خان» در قرن پنجم هجری محل استقرار فداییان اسماعیلی بوده که سلطان محمّد در سال ٥٧٠ق آن را ویران کرده است.]
عبداللّه اصفهانی
عبداللّه بن درویش علی اصفهانی [خطاط نستعلیق نویس در قرن دوازدهم هجری[ در سال ١١٥٥ق نسخه ای از «زاد المعاد» علاّمه مجلسی را به خط نستعلیق خوب نوشته است. نسخه به شماره ٥٧ در کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار موجود است.[٢]
ملاّ عبداللّه بروجردی
ملاّ عبداللّه بن حاج رحیم بروجردی، عالم فاضل، از علمای قرن دوازدهم هجری. در ربیع الاوّل ١١٩١ق وفات یافته و در تکیه مجلسی جنب مسجد جامع [اصفهان] مدفون
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٦٩.
[٢] فهرست سپهسالار، ج١، ص٣١.