اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٠٧ - سیّد عبدالباقی سیفی قزوینی
کیخسرو تجریدم و جمشید قناعت پروای شکوه جم و ضحّاک ندارم[١]
عبدالباقی حسینی
عبدالباقی حسینی [ظاهرا از علمای قرن یازدهم هجری] و از جمله شهود وقفنامه مدرسه نوریه اصفهان بوده و سجح مهر او: «عبده عبدالباقی الحسینی» است.[٢]
ملاّ عبدالباقی سبزواری
ملاّ عبدالباقی سبزواری [عالم فاضل، از فضلای قرن دوازدهم هجری] شاگرد و مجاز از ملاّ محمّدفاضل سراب تنکابنی است. [در اصفهان ساکن بوده و] فاضل سراب در اوراق آغاز «مشیخه» از کتاب «من لا یحضره الفقیه» در اوّل جمادی الاوّل ١١٠٦ق جهت او اجازه نوشته است. این کتاب به شماره ٧٤٧٤ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٣]
سیّد عبدالباقی سیفی قزوینی
سیّد عبدالباقی سیفی قزوینی، [از علمای اواخر دوره قاجاریه] از سادات سیفی قزوین، از اجلّه علمای اصفهان و از مدرسین معروف عهد خویش بوده و در مسجد سرخی امامت می فرموده است. در سال ١٣١٦ق وفات یافته و در یکی از حجره های تکیه آقا سیّد رضی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٤]
[١] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، صص ٢٥٦١ و ٢٥٦٢؛ کاروان هند، ج٢، صص ١٣٣١ و ١٣٣٢.
[٢] تاریخچه اوقاف اصفهان، ص١٠٣.
[٣] فهرست مرعشی، ج١٩، ص٢٧٦؛ تراجم الرجال، ج١، ص٢٦٥.
[٤] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢١٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٥٨؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١١٨.