اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٣٥ - سیّد عبدالرّسول حجازی دهاقانی
این عالم جلیل القدر سرانجام در صبح روز شنبه ٢٣ شعبان ١٤١٢ق (مطابق ١٦ بهمن ١٣٧٢ش) در اصفهان وفات یافته و پیکر او به قم منتقل و در یکی از اطاق های صحن بزرگ مرقد مطهر حضرت معصومه (سلام اللّه علیها) مدفون گردید.
از تألیفات او: ١. «رساله ای در حدیث غدیر»٢. «شرح برخی از خطب نهج البلاغه»٣. «یادداشت هایی در فقه» را می توان نام برد.[١]
سیّد عبدالرّسول حجازی دهاقانی*
سیّد عبدالرّسول حجازی دهاقانی فرزند سیّد هاشم بن میرزا بابا حسینی دهاقانی، عالم فاضل جلیل. در سال ١٢٦٥ش در دهاقان متولّد شد و جهت تحصیل به اصفهان آمد. او هشت سال از محضر عالم ربانی و حکیم عارف آخوند ملاّ محمّد کاشانی کسب فیض نمود و تربیت شد. همچنین از درس حکیم جهانگیرخان قشقائی، میرزا احمد مدرس، آقا سیّد مهدی درچه ای و سیّد عبداللّه ثقه الاسلام بهره گرفت.
وی سرانجام در دی ماه ١٣٥٨ش وفات یافته و در تکیه سیّدالعراقین واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. او از شاگردان و رفقای صمیمی حاج آقا رحیم ارباب بود که پس از نابینائی مرحوم ارباب به جای ایشان امامت مسجد گرگ یراق ها را به عهده گرفت. همچنین مرحوم حجازی از دوستان صمیمی حاج میرزا آقا دهکردی امام جماعت مسجد سرخی اصفهان بود. و پس از آنکه مرحوم دهکردی به بیماری مبتلا شد، به جای او در مسجد سرخی اقامه جماعت نمود.
او صاحب مکنت بود و به فقراء و طلاب کمک و مساعدت می نمود. از ایشان سقاخانه ای در سرای ساروتقی به یادگار مانده است. وی در اواخر عمر در مسجد کرمانی
[١] آثار الحجّه، ج٢، ص٢٠٤؛ گنجینه دانشمندان، ج٣، ص١٦؛ آئینه پژوهش: سال چهارم، شماره ٦، مورخ ١٣٧٣ش، ص١٢٠؛ وفیات علمای معاصر اصفهان: خطی؛ تربت پاکان قم، ج٢، ص٩٣٩.