اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٤٢ - سیّد محمّدعلی موحّد ابطحی
«تفسیر قرآن مجید»، (شامل سوره های لقمان و حجرات) به جای مانده است.[١]
میرزا محمّدعلی طبیب
میرزا محمّدعلی طبیب بن سیّد میرزا مراد طباطبائی، از اطباء قرن یازدهم هجری. خود و پدرش از اطباء معروف و پزشکان اصفهان بوده و به استادی و حذاقت مشهور بوده اند. در کتاب «مجربات الطّبیّه» که در حوالی سال ١٠٩٢ق نوشته شده، از مجربات او نقل شده است.[٢]
سیّد محمّدعلی موحّد ابطحی*
سیّد محمّدعلی موحّد ابطحی فرزند سیّد مرتضی، از علمای عالیقدر معاصر در ٢٨ صفر ١٣٤٩ق (مطابق با ١٣٠٩ش) در اصفهان متولّد شد. پدرش از علمای برجسته اصفهان و مادرش صبیّه فقیه و عالم ربانی سیّد محمّدتقی فقیه احمدآبادی است.
مقدّمات و برخی از دروس سطح و علم طب را نزد پدر بزرگوارش آموخت. معانی و بیان را از سیّد آقاجان نوربخش و فقه و اصول را از حضرات آیات: شیخ محمّد طبیب زاده، شیخ محمود مفید، سیّد محمّدباقر ابطحی سدهی، شیخ هبه اللّه هرندی، سیّد عبدالحسین طیّب و حاج آقا رحیم ارباب فرا گرفت. «منظومه» و منطق و حکمت را نزد میرزا رضا کلباسی، علم هیأت را نزد شیخ محمّدباقر قزوینی و طب را از میرزا ابوالقاسم ناصر حکمت و حاج میرزا علی آقا شیرازی آموخت.
در سال ١٣٦٤ق به قم مهاجرت نمود و نزد آیات عظام: بروجردی، حجّت کوه کمری،
[١] حیات طیبه، صص ٤٣٢-٤٣٤؛ نمی از یم: اغلب صفحات؛ مجلّه آئینه پژوهش، سال ٢١، فروردین و اردیبهشت ١٣٨٩ش، شماره مسلسل ١٢١، صص ١٢٤ و ١٢٥.
[٢] الذریعه، ج٢٠، ص٥.