اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٠ - حاج سیّد علی قاضی عسکر
«بهار» را با مختصر تغییراتی رونویس کرده و به نام خود کرد و به منوچهرخان معتمدالدوله تقدیم داشت!
ملاّ علی (فنا) بن اسماعیل اصفهانی که از خوشنویسان و کاتبان نیمه اول قرن چهاردهم هجری است و در مسجد سرخی اصفهان ساکن بوده به احتمال قوی از نوادگان اوست.[١]
میرزا علی فقیهی خوراسکانی*
حاج میرزا علی فقیهی خوراسکانی، عالم فاضل صالح متوفی به سال ١٣٨٠ق و مدفون در تکیه ملک در تخت فولاد اصفهان. این شعر بر سنگ قبر او نوشته شده است و سروده خود اوست:
سمّی شاه ولایت برفت از دنیا به عشق دیدن مولای خود سوی عُقبی
تمام عمر به وعظ و مصائب شه دین بُد اشتغال وی آنکه ز روی صدق و یقین
بُدی نبیره زهرا ز نسل دختر او خدای بخش ز رحمت پدر و مادر او
نداشت توشه ره جز امید غفّور اِله که ما خَلَق همه باشند فقیر آن درگاه
هزار و سیصد و هشتاد بود از هجرت که بار بست به جنّت حَقَّش کند رحمت
حاج سیّد علی قاضی عسکر*
حاج سیّد علی قاضی عسکر، از علماء معاصر اصفهان در ٥ خرداد ١٣٣٣ش (مطابق با ٢٣ رمضان ١٣٧٣ق) در اصفهان متولّد شد و از ١٥ سالگی وارد حوزه علمیه اصفهان شد و نزد شهید سیّد حسن بهشتی نژاد و مرحوم حاج آقا طه کافی دروس مقدماتی را
[١] تذکره مآثر الباقریه، صص ١١٦ و ٣٣١-٣٣٣؛ تاریخ تذکره های فارسی، ج٢، صص ١٩١-٢٠١.