اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٣٠ - محمّدعلی صاعد اصفهانی
سال عمر کرد [و در زمان حیات پدرش در چهارم ربیع الاوّل ١٣٥٥ق مطابق با ششم خرداد ١٣١٥ش وفات یافته] در تکیه مرحوم حاج میرزا ابوالحسن درکوشکی (بروجردی) در یکی از اطاق های غربی مدفون گردید که در سال های اخیر شهرداری آنجا را خراب کرد. او این دو بیت را به خط خود در جُنگ دانشمند محترم آقای حاج آقا حسین عمادزاده نوشته است:
یارب بر من نیامد آن مه دیشب فریاد زدم چو کودک مهدی شب
تا سر نزده از افق آن ماه منیر هر روز بود ز غیب آن مهدی شب[١]
محمّدعلی صاعد اصفهانی
[استاد] محمّدعلی صاعدی متخلّص به «صاعد» فرزند اسداللّه، [از شعرای معاصر اصفهان.] در سال ١٣٠٤ش در اصفهان متولّد گردیده، مدّتی در مدارس جدید و پس از آن، ضمن اشتغال به کسب، اندکی تحصیل علوم قدیمه کرده و اکنون روزگار به رنگ زنی اتومبیل می گذراند. دارای طبعی روان می باشد. از اعضای انجمن ادبی کمال است.[٢]
[مطابق یادداشتی از پدر ایشان که بر یکی از اوراق کتاب «اختیارات» مجلسی نوشته است. نسب و تاریخ دقیق تولّد او چنین است: محمّدعلی بن میرزا اسداللّه بن آمحمّدعلی صرّاف بن حاج علی محمّداعدادی (قهفرخی) بن آمحمّدحسین بن آفتحعلی بن آخداداد (ساکن قهفرخ) در روز ٨ جمادی الثانی ١٣٤٦ق.
وی تحصیلات خود را در مدرسه نوریه از مدارس جدید و تحت تربیت عالم ربّانی سیّد نوراللّه قاضی عسکر آغاز کرد. از سن ١٣ سالگی برای کمک به خانواده، به
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٣٦٧؛ مزارات اصفهان، ص٣٤٠؛ بوستان فضیلت، صص ٣١٦ و ٣١٧.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢٩٩.