اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٦٤ - سیّد محمّدعلی داعی الاسلام
(متوفی ١٣٤٩ق) در تخت فولاد از آثار زیبای حجاری اوست.[١]
سیّد محمّدعلی داعی الاسلام
سیّد محمّدعلی داعی الاسلام متخلّص به «داعی» فرزند سیّد حسن، شاعر ادیب، روزنامه نگار و نویسنده دانشمند معاصر در سال ١٢٩٥ق در لاریجان متولّد شد. مقدمات را در آمل خواند و برای ادامه تحصیل به طهران رفت و ادبیات فارسی و عربی، منطق، حکمت و فقه و اصول، ریاضیات، هیأت و هندسه را آموخت. سپس به اصفهان رهسپار شده و در این شهر به خدمت علماء عالیقدر شیخ محمّدتقی آقانجفی، آخوند ملاّ محمّد کاشانی و جهانگیرخان قشقائی رسیده و کسب فیض نمود. چندی بعد با میرزا سلیمان خان رکن الملک (نایب الحکومه اصفهان) آشنا شده و به وسیله او در حوزه علمیه راه یافت و به خواهش آنان در محلّه جلفا دعوت خانه ای جهت ارشاد و هدایت مسیحیان و جوابگوئی از مبلغین آنها درست کرد و مذاکرات خود را با آنها تحت عنوان «مجلّه الاسلام» منتشر ساخت که مورد توجّه تمام مسلمین واقع شده، از طرف مظفّرالدّین شاه لقب «داعی الاسلام» یافت. در این مدّت زبان های عبری و انگلیسی را نیز فراگرفت. در سال ١٣٢٤ق به مکّه و از آنجا به هندوستان رفت و دو سال در بمبئی ساکن شد و مجلّه «دعوت الاسلام» را در آنجا منتشر ساخت. چون مقام علمی او مورد توجّه قرار گرفت، او را به عنوان استاد دانشگاه دکن انتخاب کردند. در هند زبان های پهلوی و اوستا و سنسکریت را نیز فراگرفت. او در شهریور ١٣٢١ش به ایران آمد و در سال ١٣٢٥ش به هند بازگشت و در ٢٦ آبان ١٣٣٠ش در سن ٧٥ سالگی وفات یافت.
او کتب چندی تألیف و ترجمه نموده است بدین قرار:
[١] تاریخ اصفهان (هنرمندان) ، ص٣٥٧؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.