اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٢٢ - میرزا عبدالجواد خطیب
میرزا عبدالجواد خطیب
میرزا عبدالجواد خطیب فرزند ملاّ عبداللّه بن ملاّ محمّدحسین بن حسن ریزی لنجانی، ملقب به «لسان الدّین» [از علماء و خطبای عالیقدر اواخر دوره قاجاریه] عالم فاضل، خطیب ادیب و شاعر ماهر. در [ماه شوال] ١٢٧٩ق متولّد گردیده و نزد فضلاء اصفهان تحصیل نموده و از طرف امام جمعه اصفهان منصب خطابت یافته و در اعیاد و مجالس فاتحه خطبه می خواند و جهت بسیاری از علماء و بزرگان اصفهان مادّه تاریخ گفته [بود.] طبع شعر روانی داشت. اشعار مصیبت زیادی سروده است. [خط نستعلیق را خوب می نوشت. معلم خط مدرسه قدسیه بود. نمونه خط او در سر درب مدرسه صدر بازار و مسجد رکن الملک و سر درب آب انبار کازرونی تخت فولاد موجود است. او در خط شاگرد عبدالرحیم افسر و فتح اللّه جلالی است.]
او در سه شنبه ٢١ ربیع الاوّل ١٣٥٩ق [مطابق با ١٠ اردیبهشت ١٣١٩ش] وفات یافته و جنب آب انبار کازرونی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
اشعارش حدود سه هزار بیت است. این شعر از اوست:
معراج علی فراز او اَدنی شد در خم چو به دست مصطفی بالا شد
قوسین ز قامت نبی بیش نبود ره طی شد و او بر افق اعلی شد[١]
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٧٠؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ١٨٠ و ١٨١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٦٢؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٧٦؛ دیوان طرب، ص٨٠؛ احوال و آثار خوشنویسان، ص٣٦٨؛ مکارم الآثار، ج٧، ص٢٣٢٢؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر) ، صص ٣٨٣ و ٣٩٠؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، ص٢٣٦؛ خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، صص ١٠٤ و ١٠٥؛ گلزار مقدّس، صص ٣١٩-٣٥١.