اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩٨ - میرزا علی محمّد فره وشی (مترجم همایون)
از تألیفات اوست:
١. «مشکاه السّنیّه» در جغرافیا به فارسی، در یک مقدمه و ٦ قسمت و یک خاتمه که نسخه ای از آن در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران به شماره ٦٤٥ و نسخه ای دیگر به شماره ٦٤٥ در کتابخانه ملّی ایران موجود است.[١] ٢. «المولودیّه فی حقیقه الولاده» در طب و قابلگی که در کتابخانه ملّی ایران موجود است.[٢]
میرزا علی محمّد فره وشی (مترجم همایون)
میرزا علی محمّد فره وشی (مترجم همایون) فاضل ادیب. از فرهنگیان قدیمی [در قرن چهاردهم هجری] سال ها در اصفهان و طهران مصدر خدمات بود. به زبان عربی، فرانسه و انگلیسی تسلط داشته و کتب زیادی ترجمه نموده و بسیاری از آنها را به طبع رسانده است.
[او در سال ١٢٥٤ش در اصفهان متولّد شد و پس از تحصیل علوم مقدماتی، در تهران و استانبول تحصیل کرد و سال های دراز در مدارس تهران و ولایات عهده دار تدریس زبان فرانسه بود. او مدارس همایونی زنجان و انوشیروان دادگر و فیروز بهرام را پایه گذاری کرد و در بسیاری از شهرهای ایران چون زنجان، ارومیه، کرمان، تبریز و اصفهان سمت های فرهنگی داشت تا اینکه در سال ١٣٢٨ش بازنشسته شد. او را باید از مؤلّفین نخستین کتب درسی جدید شمرد.]
وی در شعبان ١٣٨٨ق [مطابق ١٣٤٧ش] در طهران وفات یافت. این کتاب ها از آثار اوست:
١. ترجمه «ایرانی که من شناخته ام» تألیف: نیکیتین ٢. «باستان نامه» مجموعه
[١] فهرست مرکزی دانشگاه تهران، ج١، ص٦٠؛ فهرست ملّی، ج٢، ص١٥٢.
[٢] الذریعه، ج٢٣، ص٢٧٨.