اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٨ - شیخ عبدالعال همایون فریدنی
لنینگراد، و کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار موجود است. «مثنوی مسیر الطّالبین» که در سال ١٠٨٥ق سروده شده و حدود هزار و دویست بیت است و «مثنوی گل کشتی» در آداب و رسوم و فنون کُشتی که در سال ١١١٢ق سروده شده و نسخه هایی از آن در کتابخانه ملّی تبریز، موزه بریتانیا، کتابخانه ملّی ملک، کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه آکادمی علوم شوروی در لنینگراد و کتابخانه دانشگاه پنجاب لاهور در پاکستان موجود است. مقبره «میر نجات» تا سال های اخیر باقی بود و در تعمیراتی که در سال ١٣٧٣ش توسط شهرداری اصفهان در تکیه آقا حسین خوانساری صورت گرفت مقبره او را از بین بردند.]
از اوست:
می خواست سوی من نگرد سوی خویش دید خوش نوش کرد شربت بیمار خویش را[١]
شیخ عبدالعال همایون فریدنی
شیخ عبدالعال فریدنی متخلّص به همایون، از احفاد شیخ علی بن عبدالعالی کرکی (محقّق ثانی) و خود از شعرای قرن سیزدهم هجری است. در غزل سرائی صاحب طبعی خوش بوده و با هجو دیگران را می آزرده است. عاقبت در سال ١٢٢٩ق او را در هنگام خواب کشتند.
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ٤٨٣-٤٨٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٩٦٨؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١١٠؛ تذکره المعاصرین حزین، صص ١٥٧-١٦١ و ٢٨٨-٢٩٤؛ تاریخ ادبیات فارسی (اته) ، ص١٩٩؛ تذکره غنی، ص١٣٣؛ کلمات الشعراء، ص١١٣؛ الذریعه، ج٩، ص١١٧١؛ ریحانه الادب، ج٦، ص١٣٣؛ تذکره روز روشن، صص ٨٠٤-٨٠٦؛ تذکره شمع انجمن، ص٧١٥؛ تاریخ ادبیات در ایران، ج٥، ص١٣٦٧؛ صحف ابراهیم، صص ٢٢٦ و ٢٢٧.