اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٩٠ - میرزا محمّدعلی معلم حبیب آبادی
شد و به تدریس جامع المقدّمات و سیوطی مشغول شد و در کنار آن در قرائت خانه شهرداری، به کتابداری پرداخت.
او عالمی متواضع و زاهد و عابد بود. حافظه ای قوی داشت و در تحقیق بسیار دقیق، امانت دار و علوم انساب، رجال و ادبیات عرب و تفسیر مهارتی به سزا داشت.
در شعر ابتدا «مستعصم» و سپس «آذر» تخلّص می کرد و عاقبت آن را به «معلم» تغییر داد. این دانشمند عالیقدر در سه شنبه ٢٢ رجب ١٣٩٦ق [مطابق با ٢٩ تیر ١٣٥٥ش] وفات یافته و در زادگاه خود حبیب آباد بُرخوار مدفون شد. استاد میرزا فضل اللّه خان اعتمادی خوئی متخلّص به «برنا» ضمن قطعه ای مادّه تاریخ وفاتش را گوید:
نوشت از پی تاریخ فوت او «برنا»: «اجل ز دست معلم ربود کلک و کتاب»
استاد مرتضی هادوی فرد متخلّص به «نامی» نیز ضمن قطعه ای سروده است:
خواست چو «نامی» کند سال وفاتش بیان گفت که: «از دار دون رفته معلم برون»
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «اربعین»٢. «امالی» در متفرقات رجالی٣. «اجزائی در احادیث و مطالب متفرّقه»٤. «احوال شیخ محمّدرضا مسجدشاهی اصفهانی»٥. «اشعار متفرقه» در ٣ جلد (از اشعار خودش) ٦. «احوال چهار نفر از علماء مسجدشاهی اصفهان»٧. «احوال شیخ الاسلام های اصفهان»٨. «اشعار متفرقه» از دیگران، در دو مجلّد٩. «جعبه» در مطالب متفرقه و کشکول مانند١٠. رساله در «شرح حال آقا سیّد محمّدحسن مجتهد موسوی اصفهانی» ١١. «رشحات سمائی» در شرح حال شیخ بهائی ١٢. «عراضه الاخوان» در سفرنامه خراسان [که در جلد دهم کتاب «میراث اسلامی ایران» (صفحات ٥٢٨ تا ٥٦٤) به چاپ رسیده است.] ١٣. رساله در «احوال اولاد حاج سیّد محمّدباقر