اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٩٦ - ملاّ عبدالکریم سودائی دستگردی
ملاّ عبدالکریم سودائی دستگردی
آخوند حاج ملاّ عبدالکریم دستگردی متخلّص به «سودائی» و معروف به «ادیب الشّریعه» و «حاج آخوند» فرزند ملاّ عبدالرزاق بن اسماعیل، عالم فاضل و ادیب شاعر. از علماء و شعرای قرن چهاردهم هجری. در غرّه محرم ١٢٨١ق در قریه «دستگرد خیار» اصفهان متولّد گردیده و در مولد خویش و اصفهان کسب فضائل و علوم از فقه و اصول و صرف و نحو و غیره نموده و نزد آقا میرزا محمّدباقر چهارسوقی (صاحب روضات) و شیخ محمّدتقی آقانجفی و میرزا محمّدحسن نجفی و دیگران تحصیل نموده و از اساتید نامبرده به کسب اجازه مفتخر گردید.
[در ایام تحصیل عمر به قناعت گذرانیده و از راه کتابت اعاشه می نمود.] او پس از اتمام تحصیلات، در زادگاه خود به تدریس در مکتب خانه و یا جهت اهل فضل و حلّ و فصل مشکلات مردم آن حدود مشغول شد. در شعر صاحب قریحه بود و به فارسی و عربی استادانه شعر می گفت و در انجمن های ادبی اصفهان خصوصا انجمن شیدا شرکت می کرد.
سرانجام در [ربیع الاوّل] ١٣٥٢ق وفات یافته و در قبرستان عمومی روستای دستگرد مدفون شد.
کتب و رسائل زیر از اوست:
١. «اجمالی در احوالات پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله »٢. «ترجمه الدّرر» در ترجمه کلمات قصار حضرت علی علیه السلام٣. «خسمه طیبه» مجموعه از اشعار اوست در مناقب و مراثی٤. «دیوان قصائد مراثی»، [که در سال ١٣٥٧ش به خط جلی و خوب ناظم در تهران چاپ و منتشر شد.]٥. «دیوان غزلیّات و رباعیّات»٦. «شمس و قهقهه» به بحر «خسرو و شیرین» نظامی٧. «ضیاء الابصار فی احوال الاطهار»٨. «دیوان گلزار چند قصیده از