اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٧ - شیخ عبدالعلی اصفهانی
ملاّ عبدالعظیم کاشانی
ملاّ عبدالعظیم کاشانی، از فضلاء ساکن اصفهان در قرن یازدهم هجری و شاگرد علاّمه مجلسی است. علاّمه مجلسی اجازه مختصری در اواسط ربیع الثانی ١٠٦٨ق جهت او در جزء سوم «من لا یحضره الفقیه» نوشته است. این نسخه در کتابخانه مرحوم شیخ عباس قمی در مشهد مقدس موجود بوده است.[١]
شیخ عبدالعلی اصفهانی
شیخ عبدالعلی اصفهانی نجفی، از بزرگان علماء و زاهد و عابد و صاحب کشف و کرامات بوده [و در قرن سیزدهم هجری می زیسته است.] وی را تألیفاتی بوده است که پس از مرگش از بین رفته است. وی دایی حاج عبدالمطلب تاجر بوده که حاجی مزبور دایی جدّ مادری مؤلّف احسن الودیعه است.
صاحب عنوان در نجف اشرف در محضر صاحب جواهر و شیخ مرتضی انصاری به تحصیل پرداخته و سپس در آن شهر مقدس تدریس نموده است. سیّد ابوتراب خوانساری و میرزا محمود بن حسن بن میرزا خلیل طبیب رازی نزد او تحصیل کرده اند. وی در حدود سال ١٣٠٠ق در شهر نجف وفات یافته و مدفون شده است.[٢]
[مرحوم شیخ محمّد امامی خوانساری وی را از احفاد آقا محمّد بیدآبادی نوشته است. سیّد ابوتراب خوانساری درباره استاد خود میرزا عبدالعلی اصفهانی گوید:
[١] زندگینامه علاّمه مجلسی، ج٢، ص٥١؛ الذریعه، ج١، ص١٥٢؛ الرّوضه النّضره، ص٣٢٧؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، ص٣٤؛ اجازات الحدیث، ص٧٥؛ علاّمه مجلسی بزرگمرد علم و دین، ص٣٤١.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٧٨؛ احسن الودیعه، ج٢، ص١٧؛ الکرام البرره، ج٢، ص٧٤٣؛ نقباء البشر، ج٣، ص١١٣٧؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج١، ص٢٦٣.