اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧٢ - میرزا عبدالمجید سرشار قهفرخی
درویش عبدالمجید را پس از وفات در قبرستان مقابل تکیه میر فندرسکی [در تخت فولاد اصفهان] دفن کردند و اینک مزارش معلوم و معیّن است.
از اشعار اوست:
نه آدمی است کسی کو تو را پری داند پری کی این همه شوخی و دلبری داند
تو ای متاع محبّت چگونه کالائی که قیمت تو نه بایع، نه مشتری داند
نه من به بندگی خواجه دگر راضی نه خواجه ام روش بنده پروری داند[١]
میرزا عبدالمجید سرشار قهفرخی
میرزا عبدالمجید شریعت زاده فرزند آخوند ملاّ عبدالوهاب خرّم [بن حاج مجید[ قهفرخی چهارمحالی، از شعرای معاصر در سال ١٢٨٤ش. در «قهفرخ» [فرّخ شهر کنونی[ متولّد شد[٢] [و مقدمات علوم را در زادگاه خود نزد پدر فرا گرفت. سپس به اصفهان رفته
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ١٠٥ و ١٠٦ و ١١٠؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦٠٠ و ٦٠١؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، صص ١٩٢ و ١٩٣؛ تجربه الاحرار، ج١، صص ٤٣٩-٤٥٢؛ تذکره آتشکده، نیمه دوم، صص ٦٣٤-٦٣٦؛ تذکره انجمن خاقان، صص ٦١٢-٦١٤؛ تذکره سفینه المحمود، ص٣٠١؛ تذکره نگارستان دارا، ج١، صص ٢٥٠ و ٢٥١؛ تذکره روز روشن، ص٢٥٩؛ تذکره محمّد شاهی: مخطوط؛ تذکره نتایج الافکار، ص٦٦٩؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٥، صص ٩٣١ و ٩٣٢؛ آثار عجم، ص٥٤٥؛ تذکره خوشنویسان، ص١٣٢؛ پیدایش خط و خطاطان، ص١٧٩؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٢، ص٤١٤ و ج٤، صص ١٢٦٢-١٢٦٤؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، صص ١٣١-١٣٥؛ اطلس خط، ص٦١٨؛ ریحانه الادب، ج٢، صص ٢١٨ و ٢١٩؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «درویش»، ص٥٢٢؛ الذریعه، ج٩، صص ٣٠٤ و ٦٩٨؛ خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، ص١٣؛ مجله کلک: شماره ٧٦-٧٩؛ تابستان ١٣٧٥، صص ٥١٠-٥١٥؛ طرائق الحقائق، ج٣، ص١٦٥؛ دویست سخنور، صص ٣٦٥-٣٦٦؛ کارنامه بزرگان ایران، صص ٢٧٦ و ٢٧٧؛ دانشنامه هنرمندان ایران و جهان اسلام، صص ٤١٠ و ٤١١؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص٣٢٠؛ فرهنگ اعلام سخن، ج١، ص٧٠٤؛ خوشنویسی در ایران، صص ٨٠-٨٣؛ خط و خطاطان (رفیعی) ، ص١٥٦.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢٤١.