اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٢١ - محمّدعلی بیگ نقاش باشی
مجموعه ای از اشعارش در سال ١٣٨٠ش به نام «شمع سوزان» به چاپ رسیده است. این شعر از اوست:
شب تاریک ما را نور ماهی تو خدا را رحم کن بنما نگاهی تو
به لبخند ملیحی جان و دل بردی دل و جان برده ای دیگر چه خواهی تو
محمّدعلی بلیغ اصفهانی*
محمّدعلی توکلی متخلّص به «بلیغ» از شعرای معاصر اصفهان. در سال ١٣١٧ش متولّد شده و پس از تحصیلات ابتدائی و متوسطه به تهران رفت و در آنجا به عکاسی پرداخت. او پس از بازگشت به اصفهان به حرفه خود ادامه داد. در ٧٠ سالگی لب به سرودن شعر باز نموده و زندگی خود را وقف شعر نمود. او اگرچه در زمینه شعر از محضر هیچ استادی استفاده نکرده امّا ذوق و استعدادی فطری در سرودن شعر دارد.
این شعر از اوست:
اشک را گفتم بگو، در چشم من جایت کجاست گفت جای من درون چشمه لطف خداست
اشک را دردانه پندارند مردان خدا چون به پای دوست جز دردانه افشاندن خطاست[١]
محمّدعلی بیگ نقاش باشی*
محمّدعلی بیگ نقاش باشی بن ابدال بیگ بن علیقگی بیگ جبادار (آرناوت) ، نقاش و شاعر ادیب قرن دوازدهم هجری. پدر و جدّش ساکن اصفهان و از نقاشان معروف
[١] تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم) ، ص٨٨٣.