اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧١٠ - میرزا علینقی مشیرلشکر نائینی
او پس از سال ها تحصیل، با دریافت اجازات نقل حدیث و اجتهاد از اساتید خود به ایران بازگشت و در تهران ساکن شد و در طول ٤٠ سال اقامت در این شهر به ترجمه و تفسیر قرآن، نهج البلاغه و صحیفه سجّادیه پرداخت که به چاپ رسید. ترجمه او از این سه کتاب و خصوصا «نهج البلاغه» مورد استقبال زیاد قرار گرفت و چندین بار تجدید چاپ شد.
او عالمی ساده زیست، متواضع و عاشق خاندان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بود و سرانجام در اردیبهشت ١٣٦٤ش وفات یافته و در قبرستان بهشت زهرای تهران مدفون شد.
از آثار دیگر او می توان به «خاتون دو سرا» در شرح حال حضرت زینب (سلام اللّه علیها) و «الافاضات الغرویّه فی اصول الفقهیّه» اشاره کرد.[١]
علینقی قهپایه ای*
علینقی بن شمس الدّین محمّد قهپایه ای اصفهانی، از فضلاء قرن یازدهم هجری. او در ٢٧ شعبان ١٠٨٥ق نسخه ای از کتاب «الکافیه فی النّحو» را به خط نسخ کتابت کرده و به شماره ٨٧٤٦ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی در تهران موجود است.[٢]
میرزا علینقی مشیرلشکر نائینی*
میرزا علینقی ملقّب به «مشیرلشکر» فرزند میرزا محمّدفروغ نائینی اصفهانی، ادیب فاضل و منشی دانشمند، در قرن سیزدهم هجری.
او در خاندان علم و فضیلت که اغلب اهل ادب و دانش و عالمان دین بوده اند زاده شد و تربیت یافت. در نائین و اصفهان و تهران علم و ادب آموخت. اعتماد السّلطنه در
[١] ماهنامه کیهان فرهنگی: شماره ٢٣٦، خرداد ١٣٨٥ش، صص ٦٣-٦٥؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی) ، ج١، ص٤٨٢.
[٢] فهرست مختصر مجلس، ص٦٣٩.