اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٣ - عبدالعظیم اصفهانی
[از محدّثین عامّه اصفهان در قرن دوم هجری] از اهالی اصفهان و ساکن «مدینه» است. «زِرِکلی» در «الاعلام» او را به قریه «درآورد» از قراء خراسان منسوب می دارد. امّا حافظ ابونعیم در «اخبار اصفهان» می نویسد: چون شخص می خواست وارد شود می گفت «اندرون» اهالی «مدینه» او را «درآوردی» می گفتند.
او از ابراهیم بن عقبه، صفوان بن سلیم، حرب بن حسن طعان، نعیم بن حداد، عثمان بن عبیداللّه بن ابی رافع، علاء رقی، مکحول، هشام بن عروه، یحیی بن سعید انصاری، عمرو بن ابی عمرو، سهیل بن ابی صالح و زید بن اسلم روایت کرده است و عبداللّه بن عبدالوهاب، سعید بن منصور، احمد بن حنبل و یحیی بن سعین و دیگران از او استماع حدیث کرده اند.
او در سال ١٨٦ق [و یا به قولی در سال ١٨٢ق] وفات کرد.[١]
عبدالعزیز آدمی شیرازی
شیخ ابوالمبارک عبدالعزیز بن محمّد بن منصور بن ابراهیم بن مرداس آدمی شیرازی، از بزرگان و محدّثین و علمای قرن ششم هجری و ساکن شیراز بوده و در عهد اتابک زنگی بن مودود در جامع شیراز به خطابت مشغول بود و در سال ٥٥٩ق در شیراز وفات یافت و قبرش در مقابل مسجد خبازه بوده است.
عبدالعظیم اصفهانی
عبدالعظیم اصفهانی، از فضلاء اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری و
[١] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٢٥؛ طبقات المحدّثین، ج١، ص١٣٤؛ میزان الاعتدال، ص١٣٥؛ مرآت الجنان، ج١، ص٤٠٤؛ الاعلام، ج٤، ص١٥٠.