اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٢٦ - سیّد محمّدعلی مصطفوی
حزین علاوه بر نظم، در نثر نیز توانا بوده و قصیده و غزل و رباعی را نیکو می گفته است. این دو بیت از اوست:
نالیدن بلبل ز نوآموزی عشق است هرگز نشنیدم ز پروانه صدائی
* * *
از صحبت صوفی منشان سوخت دماغم ای باده پرستان ره میخانه کدامست
سیّد محمّدعلی مصطفوی*
سیّد محمّدعلی مصطفوی فرزند سیّد ابوالقاسم، واعظ سدهی عالم فاضل و واعظ خبیر، از علمای معاصر.
وی سال ها در مدرسه جده بزرگ نزد علمای بزرگی چون: میر سیّد علی مجتهد نجف آبادی و آقا سیّد محمّدمدرس نجف آبادی کسب فیض نمود و مورد علاقه و امید استادش مجتهد نجف آبادی قرار داشت. مع الاسف به علت گرفتاری ها و مشکلات درس را رها کرده و به کسب و تجارت مشغول شد. با این حال به وعظ و خطابه مشغول بود و در روضه خوانی و مرثیه خوانی کمال اخلاص و صفا را داشت. وی سرانجام در شب ٢٢ صفر ١٤٠٣ق وفات یافته و در گلزار مصطفویه سِدِه (خمینی شهر فعلی) مدفون