اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٧٦ - میرزا محمّدعلی رفیقی تفرشی
محمّدعلی روحی
محمّدعلی روحی، از شعرای اصفهان در قرن چهاردهم هجری. در حدود سال ١٣٢٨ق در اصفهان متولّد شده و ضمن شغل روزانه اش که نقاشی بود به تحصیل علوم قدیمه اشتغال داشت و در مقدمات و سطح زحمت ها کشید و خصوصا ادبیّات عرب را به خوبی آموخت. چند سال آخر عمر خویش را در طهران ساکن بوده و در مدرسه مروی به تدریس «مغنی» و «مطوّل» و «شرح نظام» و غیره مشغول بوده و الحق نیکو از عهده بر می آمد.
او در سال ١٣٧٢ق در طهران وفات یافته و در قم مدفون شد.[١]
از اوست:
یا سادتی و حبذا من ساده فحبّذا یا آل خیر من بعث قلبی الیکم نبذا
اتیتُکُم معترفا عن بحرکم مغترفا عن غیرکم منصرفا فانقذ و المستنقذا
میرزا محمّدعلی رفیقی تفرشی
میرزا محمّدعلی طباطبائی تفرشی متخلّص به «رفیقی»، شاعر و ادیب فاضل [در قرن سیزدهم هجری] و از نوادگان میرزا صادق تفرشی. سال ها در اصفهان تحصیل می نموده و در ریاضی مهارتی داشته و گاهی مبادرت به غزل گوئی می کرده است. این بیت از اوست:
کند دیوانه را زنجیر عاقل می ندانستم که از زنجیر زلف آن پری دیوانه خواهم شد[٢]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٤٢٤ و ٤٢٥؛ تربت پاکان قم، ج٣، صص ١٧١٦ و ١٧١٧.
[٢] تذکره مجمع الفصحاء، ج٤، ص٣٢١؛ تذکره دلگشا، ص٦٣٩؛ تذکره مدایح الحسینیه: خطی، ص٦٥؛ سفینه المحمود، ج٢، ص٤٧٠؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، ص٦٨٩؛ الذریعه، ج٩، ص٣٨١؛ سیری در جغرافیای تاریخی تفرش و آشتیان، ص٢٤٣.