اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٦١ - عبداللّه صوفی اردستانی
خواجه عبداللّه اصفهانی
خواجه عبداللّه بن رئیس یوسف اصفهانی [از مردان نیکوکار قرن دهم هجری] بانی مسجد کوچکی مقابل امامزاده شوری (امامزاده عبداللّه) در محله دردشت در سال ٩١٩ق [است.[١] ]
عبداللّه صوفی اردستانی
ابومحمّد عبداللّه بن یوسف بن احمد بن بامویه (بابویه) [صوفی] اردستانی اصفهانی [از محدّثین مشهور و عرفای نامدار قرن چهارم هجری.]
در سال ٣١٥ق متولّد شده و در طلب حدیث و کسب علم به هرات، جبال، عراق و حجاز سفر کرده و سال ها در نیشابور بود در مکّه مصاحبت اباسعید بن اعرابی را دریافته و از او حدیث اخذ کرده و در نیشابور به خدمت شیخ اباالحسن پوشنگی (بوشنجی) رسیده و از محضر او بهره گرفته است. همچنین از ابوبکر احمد بن سعید بن فرجیح، ابوبکر محمّد بن عبیداللّه بن فتح (در بغداد) ، ابوبکر محمّد بن حسن بن حسین قطّان، ابوسعید اصفهانی، محمّد بن حسن، محمّد بن عبداللّه و بُکیر بن احمد بن سهیل صوفی روایت می کند.
ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری، ابوبکر احمد بن حسین بیهقی، عبدالرّحمان بن محمّد، محمّد بن اسماعیل بن محمّد قرشی، [ابوبکر بغدادی و ابوبکر احمد بن علی بن خلق شیرازی] از او نقل حدیث کرده اند.
او در ماه رمضان ٤٠٩ق در نیشابور وفات یافته و در همانجا مدفون شد.[٢]
[١] گنجینه آثار تاریخی اصفهان، صص ٨٦٢ و ٨٦٣.
[٢] احقاق الحق، ج٦، ص١٩٥ و ج٤، ص٣٢٨ و ج٩، ص٥١٣ و ٤٨ و ج١٤، صص ٦، ٨ و ٨٣ و ج١٥، ص٣٨٣؛ مناقب خوارزمی، صص ٢٢ و ٨٥؛ تبیین کذب المفتری، ص٤٢٤؛ معجم البلدان، ج١، ص١٤٦؛ المختصر من کتاب السیّاق لتاریخ نیسابور، ص١٦١؛ آتشکده اردستان، ج٢، صص ٢٦١ و ٢٦٥.