اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٧٥ - آقا محمّدعلی دانش اصفهانی
خاتون آبادی را به خط نسخ کتابت کرده که به شماره ٤٢٠ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی موجود است.[١]
او مردی آراسته، خوش محاوره و نیکوخصال و بخشنده بوده و اغلب شعرای سایر بلاد که به اصفهان می آمدند را مورد اکرام قرار می داده و در صورت فوت به تغسیل و تکفین آنان می پرداخت و به این خاطر به «وارث الشّعراء» معروف بود. [نواده اش: ملاّ حسن چینی بن عبدالغفار بن محمّدعلی دانش از حکمای معروف عهد قاجاریه است و دانش در تربیت او اهتمام فراوان داشته است.
سال وفات او به دست نیامد. او پس از فوت در قبرستان بزرگ مصلای تخت فولاد جنب تکیه سادات بهشتی اصفهان مدفون شد. متأسفانه به دلیل شکستگی قسمتی از سنگ مزار او که حاوی تاریخ فوت اوست، امکان تعیین تاریخ وفات او میسّر نشد.]
از اوست:
سوختم از تَف آه دل خود پیکر خویش پهلوی خویش نهادیم به خاکستر خویش
کارم از طعنه رسیده است به جائی «دانش» که نمایم رخ او را به ملامتگر خویش[٢]
[١] فهرست مرعشی، ج٢، ص٢٥.
[٢] تذکره مجمع الفصحاء، ج٤، ص٢٩٠؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، صص ٥٩٥ و ٥٩٦؛ تذکره دلگشا، صص ٤٨٤-٤٨٦؛ تذکره منظوم رشحه، ص٣٩؛ تذکره اختر، صص ٧٢-٧٦؛ تذکره نگارستان دارا، ص١٩١؛ تذکره سفینه المحمود، صص ١٩٣-١٩٥؛ تذکره انجمن خاقان، صص ٥٠١-٥٠٣؛ الذریعه، ج٩، ص٣١٥؛ تذکره شبستان، ص١٠٣؛ تاریخ اصفهان (تکایا و مقابر) ، ج٢، صص ٥٠٦ و ٥٠٧؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.