اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٤٣ - حاج سیّد محمّدعلی بیدآبادی
به اصفهان منتقل شد و اولادش در این شهر ساکن بوده اند. جدّ مادری او حاج سیّد محمّد حکیم باشی، از اطبای معروف به حذاقت و مهارت بود.
مرحوم عریضی را تألیفاتی است، از آن جمله است:
١. «حواشی بر قرآن مجید»، در تفسیر و لغت و تجوید ٢. «حواشی بر شاطبیه» در تجوید٣. «کتابی در تجوید» و غیره.
صاحب عنوان در غروب روز شنبه ٢٦ ربیع الثّانی سال ١٣٧٣ق وفات یافته و در تکیه ملک مدفون گردید. مادّه تاریخ وفاتش را مرحوم سیّد علی بدیع زاده گوید:
دو مصرع هلالیّ و شمسی رقم زد پی رحلتش «هور» سخندان:
«ز سیّد محمّدعلی عریضی نبی مانده تنها علی جسته مهمان»[١]
١٣٧٣ ١٣٣٢
حاج سیّد محمّدعلی بیدآبادی
حاج سیّد محمّدعلی بن حاج سیّد محمّدباقر حجه الاسلام شفتی بیدآبادی بن نقی شفتی گیلانی، عالم فاضل محقّق و عابد متّقی [از علمای عالیقدر اصفهان در قرن سیزدهم هجری] از ائمه جماعات در مسجد سیّد بوده و قبرش جنب قبر پدر در بقعه مسجد سیّد است.[٢]
[او در سال ١٢٢٧ق در اصفهان متولّد شده و در اصفهان به تحصیل پرداخت. سپس به عتبات عالیات مُشَرَّف شده و از درس شیخ محمّدحسن (صاحب جواهر) و سایر علمای اعلام بهره گرفت. آنگاه به اصفهان مراجعت نموده، به حل مشکلات مردم و تألیف و تحقیق مشغول بود تا اینکه در آخر ماه شعبان ١٢٨٢ق (مطابق نوشته فرزند
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٣٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٢٠٣.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٤٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٧٩.