اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٥٥ - میرزا عبدالحسین خان صدر
شیخ عبدالحسین حائری اصفهانی
شیخ عبدالحسین حائری اصفهانی فرزند شیخ محمّدحسین صاحب فصول، عالم فاضل. [از علمای قرن سیزدهم هجری] ظاهرا در اصفهان متولّد گردیده و نزد جمعی از بزرگان این شهر و همچنین پدر علاّمه خود تحصیل نموده تا به مقامات عالیه علم و کمال رسید. ظاهرا به همراه پدر به عتبات عالیات رفته و از محضر شیخ محمّدحسن صاحب جواهر کسب فیض نمود. عاقبت به کربلای معلا مهاجرت فرموده و در آن شهر مقدس سکونت نموده است. تا سال ١٢٩٤ق زنده بوده و پس آن سال وفات یافته است.[١]
میرزا عبدالحسین خان صدر
میرزا عبدالحسین خان بن حاجی محمّدحسین خان صدر اصفهانی، [ادیب فاضل و طبیب ماهر، در قرن سیزدهم هجری] مدّتی حکومت سمنان را داشته و مردی خلیق و فاضل و خوش خط و تیزهوش بوده و در علم طب نیز شهرت و مهارت داشته است. قبرش در نجف در سرداب مدرسه صدر.[٢]
[از آثار او کتابت «شرح قصیده لامیه اعشی باهلی» است که به خط نستعلیق در حدود ١٢٥٠ق آن را کتابت کرده و به شماره ١٤/٨٩٥١ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است.[٣] ]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤١٢؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٢، صص ٢٣٠ و ٢٣١؛ الکرام البرره، ج٢، ص٧١٠؛ اعیان الشیعه، ج٤٤، ص٢١٦؛ اعلاط در انساب، ص٤.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٥٣؛ صدر التّواریخ، ص١٠٥؛ تذکره خوشنویسان، ص١٤٣.
[٣] فهرست مختصر مجلس، ص٥٠٢.