اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٩ - شیخ عبدالعالی کرکی
از اوست:
بگذشته ز ابروان تو مژگان و من ز جان باید ز جان گذشت چو تیر از کمان گذشت[١]
شیخ عبدالعالی کرکی
شیخ عبدالعالی فرزند علاّمه فقیه شیخ نورالدّین علی (محقّق ثانی) [بن حسین بن علی بن محمّد بن عبدالعالی] کرکی عاملی، عالم فاضل، فقیه محقّق. [از علمای قرن دهم هجری.] متولّد در شب جمعه ١٩ ذیقعده سال ٩٢٦ق و متوفی به سال ٩٩٣ق. مدفون در مزار متبرک درب امام اصفهان و پس از گذشت سی سال استخوان ها به مشهد مقدّس رضوی منتقل و در دارالسیاده مبارکه مدفون شد.[٢]
[مادّه تاریخ وفاتش عبارت «ابن مقتدای شیعه» است. او از پدرش روایت می کند و جمعی از فضلاء همچون: معانی تبریزی، قاضی حبیب اللّه بن علی طوسی، نورالدّین محمّد نسّابه اصفهانی، محمّد بن احمد اردکانی، ابوالحسن شریف قائنی، حسین بن حیدر بن قمر کرکی، شیخ بهائی، میرداماد، یونس جزایری، قاضی معزالدّین حسین اصفهانی و دیگران از او روایت کرده اند.
کتاب ها و رساله های زیر از اوست:
١. «اللّمعه فی عدم عینیه الجمعه» ٢. «حاشیه ارشاد الاذهان» که در کتابخانه مدرسه
[١] تذکره اختر، ص٢٣١؛ تذکره سفینه المحمود، ص٢٠٩؛ مکارم الآثار، ج٣، ص٧٨١؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٣، ص٢٠٩٨؛ تذکره دلگشا، ص٦٠١؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٦، صص ١١٨٤ و ١١٨٥؛ ریحانه الادب، ج٦، ص٣٧٢؛ تذکره مدایح الحسینیّه: مخطوط، صص ٤٣٧ و ٤٣٨؛ تذکره شعرای خوانسار، صص ٢٠٤-٢٠٨؛ دانشمندان خوانسار، ص٥٦٧.
[٢] مزارات اصفهان، ص٢٠٨؛ یادنامه سیّد بحرالعلوم میردامادی، ص١٢.