اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٨٠ - ملاّ علی بیگ حشمتی خوانساری
چون مرغ خسته دل، به کناری گرفته جای کز دست دوست طعمه بر او دانه آرزوست[١] ]
آقا علی میناکار*
آقا علی فرزند آقا باقر نقاش، از هنرمندان قرن سیزدهم هجری است. در اصفهان ساکن بوده و در فن میناکاری از اساتید طراز اوّل عهد خود بوده و اوایل سلطنت محمّدشاه قاجار را نیز درک کرده است.[٢]
ملاّ علی بیگ حشمتی خوانساری*
ملاّ علی بیگ حشمتی بن پرویز علوی خوانساری، از شعرا و خوشنویسان قرن یازدهم هجری. پس از تحصیل از خوانسار به اصفهان آمده و معلّم حوابیگم از شاهزادگان صفویه شد. در قریه نصرآباد ماربین اصفهان نیز بسیاری خواندن و نوشتن و خط را از او آموختند. در پیری در نصرآباد ساکن شده و در سن نود سالگی وفات یافته و نعش او در کربلا مدفون شد. مردی در کمال زهد و صلاح بوده و هفت قلم را خوش می نوشت و به کتابت کلام اللّه مجید امرار معاش می کرد. دیوان اشعارش حدود پنج هزار بیت بوده است.[٣]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ١٩٨ و ١٩٩؛ مزارات اصفهان، ص١٣٠؛ گلشن راز: مقدمه؛ الذریعه، ج٩، ص٣٣٥؛ تذکره شاعران نانوا، صص ١٣٥ و ١٣٦.
[٢] جغرافیای اصفهان (تحویلدار) ، ص١١٢؛ هنر نگارگری ایران، ص٩٣؛ تاریخ اصفهان (هنر و هنرمندان) ، ص٣١٩.
[٣] تذکره نصرآبادی، ج١، ص٤٥٥؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٢، صص ٤٤٠ و ٤٤١؛ الذریعه، ج٩، ص٢٥٦؛ تذکره شعرای خوانسار، صص ٤٣-٤٥؛ تذکره عرفات العاشقین، ج٢، ص١١٦٦؛ تذکره شعرای خوانسار، صص ٤٣-٤٥؛ فرزانگان خوانسار، صص ٢٧ و ٢٨؛ دانشمندان خوانسار، صص ٥٣٧ و ٥٣٨؛ سفینه خوشگو، ص٢٠٢؛ تذکره ریاض الشعراء، ج١، ص٦٣١.